عبدالرحیم جعفری، پایه گذار انتشارات امیرکبیر و کتاب های طلایی، است. او ۱۲ آبان ۱۲۹۸ در تهران زاده شد. عبدالرحیم جعفری در سال ۱۳۲۸ انتشارات امیرکبیر را پایه گذاشت. و در سال ۱۳۴۰ انتشار مجموعه ی کتابهای طلائی را آغاز کرد. کتابهای طلایی مجموعه ای از نامدارترین داستانها و قصه های جهان با بیش از ۸۰ عنوان کتاب کمبرگ در قطع رقعی بود که جلد و صفحه آرایی یکسانی داشتند. نزدیک به نیمی از کتابهای این مجموعه را محمدرضا جعفری، فرزند عبدالرحیم جعفری ترجمه کرده است. انتخاب، ترجمه و پیگیری همه امور فنی و حروف چینی و غلط گیری مطبعی و غیره را برای کتاب های طلایی، محمدرضا جعفری انجام میداد.

فضل الله مهتدی شناخته شده به صبحی، نوه حاج ملا علی اکبر از روحانیان کاشان بود. او در مدرسه تربیت، مدرسه سادات و مدرسه آمریکایی ها آموزگار بود. صبحی در سال ۱۳۱۲ به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و در هنرستان عالی موسیقی به کار آموزش زبان و ادبیات فارسی پرداخت. پس از آن در سال ۱۳۱۹ در رادیو تهران آغاز بکار کرد، اداره بخش موسیقی و گفتار کودکان رادیو، به هنرستان عالی موسیقی سپرده شد. دو روز پس از آغاز کار رادیو، در روز جمعه ششم اردیبهشت سال ۱۳۱۹، صبحی نخستین داستان خود برای کودکان را که افسانه خر ملاماندگار نام داشت، از رادیو برای کودکان نقل کرد.

یکی از اجزا برخی گهواره ها و ننو ها آبخانه است. در کتاب "واژه نامه گویش گیلکی" نوشته احمد مرعشی آمده است: آبخانه (Abxane) ظرف سفالینی است که به عنوان آبریزگاه و عوض لگن، در گهواره زیر نوزاد می گذارند- شاش دان نوزاد گهواره ای و در لغت نامه دهخدا نوشته شده: "... جایی معلوم برای قضای حاجت . مستراح . مبرز. مخرج .کنیف ...". تمامی گهواره ها و ننوها دارای آبخانه نیستند و تنها در برخی از مناطق که مادران به علت کار زیاد در طول روز مجبور بوده اند کودک را به مدت طولانی در گهواره یا ننو نگاه دارند، استفاده می شده است تا پای بچه در اثر تماس زیاد با ادرار نسوزد.

نزدیک اراک ۱۹۱۴ عکس از جورج استیونس

علیمردان خان پسر بی ادب و بی هنر عباسقلیخان نویسنده متن، سراینده اشعار و کارگردان: علیرضا اکبریان داشت عباس قلی خان پسری پسر بی ادب و بی هنری اسم او بود علی مردان خان کُلفت خانه زِ دَستش به اَمان پشت کالسکه یِ مردم می جَست دل کالسکه نشین را می خَست هر سَحرگه دم در بر لب جو بود چون کرم به گِل رفته فرو بسکه بود آن پسره خیره و بد همه از او بَدشان می آمد هر چه می گفت لَله لَج می کرد دَهَنَش را به لَله کَج می کرد شاعر این شعر «ایرج میرزا» است. نویسنده، داستان خود را با این شعر آغاز می کند. ...

متل، افسانه ی کوتاهی است که روایتی را به شکل آهنگین یا ساده، بیان میکند و مخاطب آن کودکان هستند. در ساخت متل، ادبیات و بازی درهم آمیخته و روایتی دلنشین به وجود آوردهاند. آمیختگی ادبیات با بازی در متل و همچنین ساختار کوتاه و آهنگین آن، نشانه ی آن است که متل ها برای گروه سنی خردسالان بوده است. دویدم و دویدم، یکی از بنامترین متلهای فارسی است که در هر گوشه از ایران، روایت ویژهای از آن وجود دارد. کک به تنور، خاله سوسکه، خره خراطی میکرد، از دیگر متلهای شناخته شده اند. خره خراطی میکرد!