فوریه ۲۰۱۵

همزمان با عروسک های پاپیه ماشه عروسک های مومی ابداع شدند.در سال های ۱۸۴۰ عروسک های مومی منحصر به خانواده های ثروتمند بود. این نوع عروسک ها با ریختن مایع گرم موم بداخل قالب درست می شدند و سپس در مرحله بعدی لباس اعضا صورت و دست و پا به عروسک وصل می شد. البته باید خاطر نشان کرد که ساختن عروسک از موم یا پارافین بسیار گرم ، کاری بود خطرناک و پی آمد هایی نظیر احتمال سوختن شخص سازنده و یا تنفس بوی خاک اره که بداخل بدن عروسک ریخته می شد باعث مبتلا شدن به امراض ریوی و یا مسمومیت شدید از استشمام بوی سرب که برای پوشش عروسک بکار می رفت وجود داشت.

پوتک به معنای نوزاد متولد شده، عروسکی مثالی است که زنان نازا با ساختن و نگهداری از آن و سپس نذر کردن، شانس باردار شدن می یابند؛ همچنین مردم برای آن جان قائلاند و مانند کودکی زنده از او مواظبت میکنند. در بسیاری از روستاهای سیستان زنانی که صاحب فرزند نمی شوند برای آرامش خاطر خود عروسک پوتک میسازند و چندی او را نگه داشته و آرزوهای خود را با او مطرح می کند. سپس آن را به زیارتگاه برده و نذر آنجا نموده (یعنی به آنجا هدیه می کنند) تا به شفاعت امامزاده خداوند متعال به آنها فرزندی عطا نماید.

از منطقه شوش لوح های گلی مشق دوران باستان مربوط به سال های ۲۰۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد به دست آمده است. این لوح ها که به خط میخی نوشته شده، نمونه نوشته های نوآموزان در آن دوره است. نزدیک به ۲۰۰ تا ۳۰۰ نمونه از این لوح ها، در تالار کتیبه های موزه ملی ایران نگه داری می شود. در نگارش این لوح ها نخست استاد سرمشق داده است و سپس نوآموزان آن را در دو یا سه خط بازنویسی کرده اند. سن نویسندگان یا طول زمان آموزش آنان روشن نیست. لوح های گلی یافت شده به چهار گونه اند: • گونه نخست، لوح هایی است که استاد یک خط سرمشق به نوآموز می داده است تا او بازنویسی کند.